Diyabetik Ayak Hastalarında Gremlin-1 Düzeylerinin Wagner Sınıflaması ile İlişkisinin İncelenmesi ve Amputasyona Gidişte Bir Biyobelirteç Olarak Kullanabilirliğinin Değerlendirilmesi
Proje no. 21555 · Durum: Kapanmış (Yayın bekleniyor) · 2020
Özet
Giriş ve Amaç: Diyabetin mikrovasküler komplikasyonlarından diyabetik ayak (DA) genellikle nöropati ve iskemi sonucunda oluşur. DA doku ve organ kaybına, hastanede kalış süresinin uzamasına, psikososyal travmaya yol açan morbidite ve mortalitenin yüksek olduğu önemli bir komplikasyondur. Travmatik olmayan ayak amputasyonlarının %60’ı diyabetik ayak nedeni ile yapılmaktadır. DA hastalarını doğru değerlendirmek, prognozu bilmek ve önlem almak tedavinin ana unsurlarıdır. Gremlin-1, BMP antagonisti olarak hareket edebilen TGF-ß süper ailesinin bir üyesidir ve ayrıca VEGFR2'nin bir ligandı olarak tanımlanmıştır. Embriyogenezde kas, iskelet ve organ gelişiminde, erişkin yaşamda birçok organın fibrozisi ile seyreden hastalıklarda, osteogenez, anjiyogenez, hematopoez gibi bir takım mekanizmalarda kilit rol oynamaktadır. Çalışmamızda diyabetik ayak hastalarında serum Gremlin-1 düzeylerinin Wagner evrelemesi üzerinden hastalık şiddeti ile ilişkisini değerlendirmeyi ve amputasyona gidişi öngörmede prognostik değerini ortaya koymayı amaçladık. Metot: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji bölümüne başvuran diyabete bağlı ayak yarası olan veya DA açısından yüksek riskli sayılan 85 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, boy, kilo, diyabet tipi, diyabet süresi, diyabet komplikasyonlarının varlığı ve sigara kullanımı bilgileri alındı, poliklinik dosyalarından laboratuvar test sonuçları elde edildi. Hastaların Wagner sınıflaması yapıldı ve ABI’leri ölçüldü. Hastalardan kan alınarak Gremlin-1 düzeyi ELİSA yöntemi ile analiz edildi. Bulgular: Diyabetik ayağın Wagner evresi arttıkça Gremlin-1 düzeylerinin istatistiksel sınırda anlamlı azaldığı saptandı (p=0,05). Amputasyona giden hasta grubunda ise Gremlin-1 düzeyi istatistiksel olarak anlamlı azaldı (p<0,05). Amputasyonu tahmin etmede Gremlin-1 2,47ng/ml kesim değerinin sensitivitesi %67, spesifisitesi %46 idi. Bunlara ek olarak, total kolesterol, LDL, açlık glikoz ile Gremlin-1 arasında pozitif korelasyon saptandı (p<0,05). HbA1c değeri >%7,5 olan hasta grubunda Gremlin-1 düzeyi anlamlı şekilde arttı (p<0,05). Albüminüri olan hastalarda ise serum Gremlin-1 düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı şekilde azaldı (p<0,05). Sonuç: Diyabetik ayak hastalarında Gremlin-1’in bilinmeyen bir mekanizma ile görev aldığı ve Wagner düzeyi arttıkça Gremlin-1 düzeyinin azaldığı, özellikle amputasyona giden olgularda istatistiksel anlam kazandığı saptandı. Gremlin-1’in amputasyonu ön görmede iv prognostik bir belirteç olabileceği gösterildi. DA hastalarında Gremlin-1'in rolünün ve patofizyolojisinin aydınlatılabilmesi için geniş kapsamlı çalışmalara gereksinim vardır.