Glioblastoma hücrelerinin temozolomid yanıtında PTEN mutasyonlarının ve cGAS/STING yolağının etkilerinin araştırılması
Proje no. 21423 · Durum: Kapanmış · 2020
Özet
Glioblastoma (GBM), tedavi direnci ve nüks ile karakterize, mortalite oranı yüksek primer beyin tümörüdür. Günümüzde GBM tedavisinde cerrahi tedaviyi takiben adjuvan radyoterapi ve temozolomid (TMZ) kullanılmaktadır. Temozolomid ve radyoterapi dirençli rekürrent olgularda alternatif bir tedavi seçeneği bulunmamaktadır. Bu yüzden GBM oluşumu ve tedavi direnci sürecinde işlev gören farklı moleküllerin üzerinden çeşitli mekanizmaların hedeflenmesiyle geliştirilecek yeni tedavilere ihtiyaç vardır. Tümör baskılayıcı genlerden birisi olan PTEN’in, GBM olgularında sıklıkla mutasyona uğradığı ve bu mutasyonların kötü prognoz ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. cGAS/STING, sitoplazmik DNA'yı algılayarak tip-I interferonları (IFN) ve diğer sitokinleri aktive eden ve doğal bağışıklığı tetikleyen sitozolik-DNA’ya duyarlı bir yolaktır. Bu çalışmada, PTEN fonksiyonu bulunan T98G ve PTEN fonksiyonu bulunmayan U118MG hücre hatlarının temozolomid yanıtında cGAS/STING aktivasyonunun belirlenmesini ve STING agonistlerinin (S.A) temozolomid yanıtını arttırmada kullanılabilirliğinin araştırılmasını amaçladık. Bu bağlamda, proliferasyon, sitotoksisite, qRT-PCR, Western Blot ve Elisa analizlerini gerçekleştirdik. T98G hücre hattında SA uygulamasının TMZ’nin sitotoksik etkisini arttırdığı belirledik. Ancak PTEN ifadesi olmayan U118MG hücre hattında SA uygulaması TMZ’nin sitotoksik etkisini değiştirmedi. T98G hücre hattında TMZ ve S.A kombine kullanımının IRF3, STING, NF-?B ve RELA ekspresyonlarında anlamlı artışa neden olduğunu belirledik. U118MG hücre hattında elde ettiğimiz sonuçlar ise genel olarak tüm hedef protein düzeylerinin düşük olduğunu, STING proteinin ise hiç ifade edilmediğini gösterdi. IFN-? ve IL-6 düzeylerinin T98G hücre hattında U118MG hücre hattına kıyasla yüksek olduğu, fakat farklı uygulama grupları arasında anlamlı fark olmadığı gözlemlendi. Tüm bu veriler STING agonistinin PTEN aktivitesi ile bağlantılı bir şekilde TMZ yanıtını arttırmada etkili olduğu yönünde kanıtlar sunmakla birlikte, bulgularımızın daha ileri analizler ve in vivo çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.