Dorsal interkalar segment instabilitesi oluşturan bağ yaralanmaları ve tedavisinde tenodez yöntemlerinin karşılaştırılması kadavra çalışması
Proje no. 21125 · Durum: Kapanmış (Yayın bekleniyor) · 2020
Özet
Skafolunat bağın ve elin karpal kemiklerini bağlayan diğer bağların yaralanması sonucunda distal interkalat segment instabilitesi (DİSİ) oluşabilmektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda, skafolunat ligament yaralanmasına eşlik eden karpal ligament yaralanmalarından hangilerinin DİSİ’ ye sebep olduğu hala net olarak anlaşılamamıştır. Önemli bir karpal ligament olan radyoskafokapitat ligamentin hasarının sonuçlarını değerlendiren kadavra çalışmaları bulunurken, bu ligament hasarının, DİSİ oluşturma etkisini değerlendiren çalışma bulunmamaktadır. Kadavra el bileklerinde yapılacak çalışmamızın ilk aşamasında, radyoskafokapitat ligament yaralanmasının etkisinin değerlendirilmesi amacıyla bu ligament diğer karpal ligamentlerle sırası değiştirilerek hasarlanacaktır. Bu ligamentin hasarının DİSİ deformitesi oluşmasında önemli rol oynadığı düşünülmektedir.<br /> <br /> Henüz artrit gelişmemiş, yerine oturtulabilir DİSİ deformitelerinin tedavisinde farklı yöntemler kullanılmaktadır. Literatürde, aynı tendonun skafoid, lunatum ve triquetrum kemiklerden farklı yönlerde ve farklı şekillerde geçirilmesi ile uygulanan farklı tenodez yöntemlerinin birbirine üstünlüğü son yıllarda yapılan klinik ve kadavra çalışmalarında hala tartışılmaktadır. En yaygın yöntemlerden biri üçlü ligament tenodezi olarak tanımlanan, fleksor karpi ulnaris tendonunun skafoid kemikte açılan bir delikten geçirip lunatum üzerinde sabitleyerek uygulanan yöntemdir. Çalışmamızın ikinci aşamasında, yeni bir tedavi yöntemi olan spiral antipronasyon tenodezi, üçlü ligament tenodezi ile karşılaştırılacaktır. Bu yeni yöntemin mantığı, skafolunat ligament yaralanma sonrası pronasyona giden ve sonrasında DİSİ deformitesine sebep olan skafoid ve diğer karpal kemiklerin anormal dizilimini tersi yönde kuvvet uygulayarak düzeltmektir. Bu yöntem uygulanarak yapılan sadece bir klinik çalışma bulunmaktadır ve başarılı sonuç bildirilmiştir. Fakat, skafolunat yaralanmalarda kullanılan farklı tenodez yöntemleriyle ilgili klinik çalışmaları kadavra çalışmaları desteklerken, bu yeni yöntemin başarısını gösteren kadavra çalışması bulunmaması klinik kullanımını sınırlamaktadır. Kadavra çalışmamızda, bu yeni yöntemin üstünlüğünün ortaya konmasının, dünyadaki klinik uygulamasını yaygınlaştıracağı düşünülmektedir.