DİŞETİ KALINLIĞI ÖLÇÜM YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI.
Proje no. 345 · Durum: Kapanmış · 2016
Özet
Giriş-Amaç: Sağlıklı periodonsiyumun görüntüsü diş numarasına, şekline, pozisyonuna, altındaki kemiğin morfolojisine, genetik ve çevresel faktörlere bağlı olarak değişebilir ve periodontal biyotip olarak ifade edilir. Dişeti biyotipi cerrahi ve cerrahisiz periodontal tedavilerin başarısını etkiler. Çalışmamızda ultrasonik kalınlık ölçüm cihazı, transgingival ölçüm ve dental volumetrik tomografi ile belirlenen dişeti kalınlıklarının tutarlılığının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca periodontal sondanın görünürlüğü ve görsel değerlendirme ile belirlenen dişeti biyotipinin dişeti kalınlığı ölçüm yöntemleri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç - Yöntem: Çalışmaya 20 kadın 11 erkek birey dahil edildi. Ultrasonik kalınlık ölçüm cihazıyla, transgingival ölçüm ve dental volumetrik tomografi ölçümü ile her birey için 5 noktadan dişeti kalınlığı ölçüldü. Dental volumetrik tomografiden vestibül kemik kalınlığının ve mine sement sınırı ile vestibül kemik arasındaki mesafenin ölçümü yapıldı. Bireylerin periodontal biyotipleri santral dişten ölçülen kuron en/boy oranı, papil yüksekliği, papil genişliği ve keratinize dişeti genişliği göz önünde bulundurularak görsel değerlendirmeyle ve periodontal sondanın görünürlüğüne göre belirlendi. Verilerin değerlendirilmesi Shapiro-Wilk testi, Spearman korelasyon analizi, Kümeleme Analizi, Mann-Whitney U testi, Tukey-Kramer testi, Intraclass Correlation Coefficient istatistiksel analizleri ile yapıldı. Bulgular: Dişeti kalınlığı ölçüm yöntemleri arasında istatistiksel anlamlı pozitif korelasyon bulundu. Erkek bireylerin dişeti kalınlığı kadınlarınkinden daha fazla bulunup, bireylerde aproksimal dişetinin dişlerin vestibül yüzeyindekinden daha kalın olduğu tespit edildi. Dişeti kalınlığının santral dişten kanin dişe doğru anlamlı azaldığı görüldü. Periodontal sondanın görünürlüğüne göre ince ve kalın biyotipli olarak gruplandırılan bölgelerin dişeti kalınlıkları arasında istatistiksel anlamlı fark gözlenirken, görsel değerlendirme ile belirlenen biyotipte bu farka rastlanmadı. Periodontal sondanın görünürlüğüne göre belirlenen biyotip ile görsel değerlendirme ile belirlenen biyotip arasında uyum zayıf bulundu. Sonuçlar:Bu çalışmanın sınırları dahilinde girişimsel olmayan DVT ve ultrasonik kalınlık ölçüm cihazı ile dişeti kalınlığının belirlenmesi transgingival sondalama ile uyumlu sonuçlar vermiştir ve güvenilir yöntemlerdir. Biyotipin belirlenmesinde periodontal sondanın silüetinin değerlendirilmesi uygulama kolaylığı olan güvenilir bir yöntemken, görsel değerlendirme biyotipin belirlenmesinde güvenilir bir yöntem değildir.