OKUL ÖNCESİ ÇOCUKLARIN PAYLAŞMA YARDIMLAŞMA VE RAHATLAMA BECERİLERİNİ GELİŞTİRME PROGRAMININ ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Proje no. 796 · Durum: Kapanmış · 2018
Özet
Bu araştırmanın amacı dört-beş yaşındaki çocukların yardımlaşma, paylaşma ve rahatlatma davranışlarını geliştirmeye yönelik bir programın oluşturulması, uygulanması, etkililiğinin değerlendirilmesi ve bu becerilerin sosyal bilgi işleme ve duygu tanıma becerileri ile ilişkisinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda olumlu sosyal beceriler ve bilişsel becerilere yönelik bir program geliştirilmiş ve çocuklara altı modülden oluşan üç haftalık bir eğitim verilmiştir. Eğitim programı kapsamında çocuklarla her hafta yardımlaşma, paylaşma ve rahatlatma davranışlarını arttıracak etkinlikler gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmaya dört-beş yaşlarında anaokuluna devam eden 57 müdahale, 39 kontrol grubunda olmak üzere toplam 96 çocuk katılmıştır. Araştırma kapsamında hem çocuklardan bireysel ölçümler alınmış, hem de ebeveynler ve öğretmenlerden çocukların olumlu sosyal davranışlarını değerlendirmeleri istenmiştir. Elde edilen sonuçlar, uygulanan sosyal beceri geliştirme programının hem çocuklardan alınan ölçümlerde hem de ebeveyn ve öğretmen bildirimlerinde anlamlı bir farklılaşma yarattığını göstermektedir. Programın uygulandığı gruptaki çocukların yardımlaşma, paylaşma, rahatlatma davranışlarının, duygu tanıma becerilerinin ve olumsuz bir duruma karşı verdikleri sakin yanıtların arttığı tespit edilmiştir. Ebeveyn ve öğretmenlerden alınan bildirimlerde de sosyal beceri geliştirme programı uygulanan grubun aldığı puanların, kontrol grubunun aldığı puanlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur. Bu nedenle çocuklardan alınan ölçümler ile ebeveynler ve öğretmenlerden alınan ölçümlerin tutarlı olduğunu, uygulanan programın çocukların sosyal becerileri üzerinde etkili olduğunu söylemek mümkündür. Çalışma kapsamında aynı zamanda çocukların olumlu sosyal davranışları ve bilişsel becerilerinin demografik özelliklerle ilişkili olup olmadığı incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, cinsiyet, yaş, kardeşe sahip olma ve annenin eğitim düzeyinin bu davranışlar ve beceriler üzerinde en etkili değişkenler olduğunu göstermiştir.