Yapılandırılmış Bireysel Anımsamanın Palyatif Bakım Hastalarının Semptom Yönetimi Yaşam Memnuniyeti ve Öz Aşkınlık Üzerine Etkisi
Proje no. 23257 · Durum: Kapanmış · 2021
Özet
İlk olarak odak noktası kanser nedeniyle ölmekte olan hastaların bakımı olarak görülmüş olsa da Palyatif Bakım; birçok kronik ölümcül hastalığın son dönemindeki hastaların da yarar sağladığı belirlenmiştir. Yaşamı tehdit eden hastalıklardan kaynaklanan sorunlarla karşılaşan birey ve ailelerine başta ağrı olmak üzere tüm fiziksel, psiko-sosyal ve spiritüel gereksinimlerini erken belirleyerek acı çekmenin önlenmesi/hafifletilmesi, yaşam kalitesinin artırılmasının amaçlandığı, tüm tedaviler ile eş zamanlı multidisipliner bir yaklaşım tarafından sunulan bakım felsefesidir. Bu hastaların yaşamın kalitesinin artırılması, görülen semptomların ölüme kadarki süreçte olduğu kadar, geçmiş yaşamın da anlamlandırılması ve olumsuz bakış açısının olumluya dönüştürülmesi bireyin yaşam kalitesine olumlu katkı sunabileceği düşünülmektedir. Bir hemşire olan Reed öz aşkınlık kuramında, kronik hastalık, kayıp ve yaşlanma deneyimleri veya bu olaylarla başkalarına eşlik eden bireylerin savunmasızlıkla yüzleşmeleri gerektiğini savunmakta ve bireyin kendini aşması için iç kaynaklarını kolaylaştırabileceğini, bireylerin refah potansiyelini destekleyebileceklerini bildirmiştir. Bu stratejiler, meditasyon, dua, görselleştirme, yaşamı gözden geçirme, yapılandırılmış anımsama, kendini yansıtma ve günlük tutma, hemşirelerin kendi iyileşme kalıplarını tanımalarına yardımcı olmak için hastalarında kolaylaştırabilecekleri öz aşkınlık teknikleridir.<br /> Üç gruplu plasebo kontrollü deneysel olarak planlanan bu çalışmada, Palyatif Bakım’da yapılandırılmış anımsama uygulanan hastalarda semptom yönetimi, yaşam memnuniyeti ve öz aşkınlık düzeylerinin incelenmesi ile alanda ilk çalışma olarak dikkat oluşturacağı, ilgili literatüre ve hasta bakım kalitesine katkı sağlayacağı, ayrıca hemşirelerin yapılandırılmış anımsama ile yaşam memnuniyetini ve öz aşkınlığını yönetebileceği ve hastaların yaşadıkları bazı psikosomatik semptomların azalmasını sağlayarak bireylerin yaşam memnuniyeti ve öz aşkınlık düzeylerinde yükselme sağlayacağı düşünülmektedir.<br />