Hücresel Metabolitler İçeren Jel Formülasyonunun Geliştirilmesi ve Deneysel Temas Tipi Yanık İyileşmesi Üzerine Etkilerinin İncelenmesi
Proje no. 32262 · Durum: Kapanmış (Yayın bekleniyor) · 2024
Özet
<p>Yanık yaralanması, çeşitli lokal ve sistemik etkileri olan, derinin ötesinde birçok organı etkileyen travmatik bir olaydır. Her yıl milyonlarca yanık yaralanması görülmekte ve bu durum dünya çapında hem tıbbi hem de ekonomik bir sorun haline gelmektedir. Yanık tedavisinde kullanılacak topikal ajanın bakteriyel kontaminasyonu önleyerek mortalite ve morbidite oranlarını azaltması ve kolay ulaşılabilir olması gerekmektedir. Bu özelliklere sahip ideal bir ajan henüz piyasaya çıkmamıştır. Mezenkimal kök hücre (MKH'ler) şu anda rejeneratif tıp araştırmalarının odak noktasıdır. Son zamanlarda, insan amniyotik membrandan üretilen MKH'ler, en umut verici kök hücrelerden biri olarak kabul edilmiştir. Özellikle, MKH'den türetilen ekstrasellüler veziküllerin (EV'ler), doku onarımı ve rejenerasyonu için en umut verici hücresiz terapötik strateji olduğu düşünülmektedir. EV'ler arasında bulunan eksozomların proteinler, mRNA'lar, mikroRNA'lar, uzun kodlayıcı olmayan RNA'lar ve lipit bileşenleri, hedef hücreler üzerinde doğrudan veya dolaylı olarak etki ederek, ilgili sinyal yollarını aktive etmekte, bu da dokuda onarıcı ve yenileyici etkiler ortaya çıkarmaktadır. EV'lerin, epitel hücre çoğalmasını ve farklılaşmasını destekleyebildiği, anjiyogenezi tetikleyebildiği gösterilmiştir. Bununla birlikte, dolaşım sisteminin hızlı temizleme kapasitesinden dolayı EV'lerin, hedef dokuların onarımı için belirli bölgelerde kalıcılığı azalmaktadır. Suda şişebilir polimerlerden oluşan jeller, EV taşıyıcıları olarak imkan sağlamakta, böylece belirli alanlarda tutulma süreleri uzatılarak, EV'lerin salınımı yavaşlatılmaktadır. Bu proje kapsamında; insan plasentasının amniyotik membranında bulunan MKH'lerden elde edilen eksozomların parakrin özelliklerinden yararlanılarak <strong>ilk kez</strong> geliştirilecek jel formülasyonunun, deneysel temas tipi yanıklarda tedavi edici etkisinin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Geliştirilen formülasyon; sitotoksisite testleri, <em>in vitro</em> yara iyileşmesi modeli, formülasyona ait testler ile, deneysel temas tipi yanık modeli üzerine etkileri ise; histopatolojik ve biyokimyasal analizler ile incelenecektir.</p>