Pes Planovalgus Tedavisinde Uygulanan Farklı Cerrahi Yöntemlerin Çevre Eklem Yüzlerine Olan Basınçların Karşılaştırılması, Kadavra Çalışması
Proje no. 32553 · Durum: Kapanmış (Yayın bekleniyor) · 2024
Özet
<p>Pes planovalgus, çoğunlukla çocukluk döneminde esnek düztabanlık olarak görülen ve yetişkin döneminde de genellikle sert düztabanlık olarak sık rastlanan bir deformitedir. Özellikle çocukluk çağında ligaman laksitesi nedeniyle veya konjenital ayak deformitesi nedeniyle görülmekte. Yetişkin dönemde esneklikten ziyade ayak kemik yapısı ve ligaman yapısında sertleşme nedeniyle sert düztabanlık olarak adlandırılmaktadır. Pes planovalgus deformitesine sahip hastalarda cerrahi karar alındıktan sonra hangi yöntemin hangi implantla veya osteotomiyle yapılması gerektiğini belirlemek elzemdir. Subtalar vida veya kalix ile artroerezis yöntemi, Evans osteotomisi (lateral kalkaneal uzatma) yöntemi cerrahi seçenekler arasındadır. Çalışmamızda 9 kadavrada pes planovalgus deformitesi oluşturulacak ve cerrahi yöntemler uygulandıktan sonra tibio-talar, tibio-naviküler, kalkaneo-kuboid eklemlerde gelişen basınç değişimleri belirlenecektir. Basınç değişimlerinin bir veya iki eklemde fazla oranda artmış olması ileri yaşlarda o eklem veya eklemlerdeki artroz gelişim riskini arttıracaktır. Çalışmamızda elde edilecek sonuçlar sayesinde hangi ekleme hangi implant veya osteotomi yapılması gerektiği sonucuna varılacaktır. Çalışmanın özgül değeri literatürde rastlanılmayan şekilde hem kalkaneal osteotomi ve artroerezis yöntemi karşılaştırması hem de artroereziste kullanılan kalix ve vidanın karşılaştırılması olacaktır. Bu üç cerrahi yöntemin de beraber değerlendirilerek elde edilecek sonuçlar pes planovalgus cerrahisinde ortopedistler için yardımcı olacak ve hangi cerrahi yöntemin artroz riskinin daha az olduğunu saptamada literatür katkısı olacaktır.</p>