Endoplazmik Retikulum-Golgi Veziküler Trafiğinin STING Aktivasyonu Üzerine Etkileri
Proje no. 23761 · Durum: Kapanmış (Yayın bekleniyor) · 2022
Özet
Sitoplazmada DNA'nın varlığı, doğuştan gelen bağışıklık sistemini uyaran mikrobiyal enfeksiyonların bir işaretidir. Mikrobiyal DNA’yı algılamanın yanısıra, cGAS-STING yolu endojen DNA tarafından da aktive edilebilir ve doğuştan gelen bağışıklık tepkilerini tetikleyebilir. STING bir endoplazmik retikulum proteinidir ve siklik GMP-AMP'ye (cGAMP) bağlandıktan sonra endoplazmik retikulumdan (ER) çıkar ve golgi’ye yer değiştirir. Burada STING, tip-I interferon (INF) ve proinflamuar yanıtları tetikler. İnterferonlar, kanser hücrelerinin immüno-gözetiminde kritik bir role sahiptir. Kanser hücreleri üzerindeki doğrudan sitotoksik etkilerine ek olarak, interferonlar ayrıca dendritik hücrelerin olgunlaşmasını ve antijen sunumunu teşvik eder böylece doğuştan gelen bağışıklık tepkilerini adaptif bağışıklık tepkilerine bağlar. IFN-I ekspresyonunun STING aracılı aktivasyonu, hem siklik-dinükleotit (CDN) bağlanmasını hem de endoplazmik retikulumdan veziküllere translokasyonunu içerir. Bu olayların nasıl koordine edildiği ve STING aktivasyonunun mekanizması tam olarak anlaşılamamıştır. Çalışmamızda, kanser hücrelerinde endoplazmik retikulum-golgi veziküler trafiğinin STING aktivasyonu üzerine etkileri araştırılacaktır. Sinyal yolu aktivasyonundan sonra ifadesi artan genler transkriptom analizi ile belirlenecektir. Biyoinformatik analizler sonucunda 3 aday gen seçilecek ve CRISPR/Cas9 yöntemi ile nakavt edilerek fonksiyonel analizler yapılacaktır. Belirlenen aday genlerin STING translokasyonundaki fonksiyonları incelenecek, STING aktivasyonun moleküler mekanizmaları araştırılacaktır. Analiz sonucu belirlenecek genler literatürde daha önce STING ile ilişkisi araştırılmamış genlerden oluşacaktır bu da çalışmanın özgün değerini arttıracaktır.