GLUKAGON BENZERİ PEPTİD-1İN ADİPOZ DOKU KÖKENLİ MEZENKİMAL KÖK HÜCRELERİN KARDİYOMİYOSİTE DÖNÜŞÜMÜNE ETKİSİ
Proje no. 66 · Durum: Kapanmış · 2016
Özet
Amaç: Kardiyovasküler hastalıklar (KVH) dünya çapında en yaygın ölüm nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir. Mevcut farmakolojik ve girişimsel tedavi prosedürlerinde önemli ilerlemelere rağmen, kalp hastalıkları uzun süreli ve kötü prognozla seyrederler. Mevcut yaklaşımlar her ne kadar semptomları iyileştirip kalp dokusunda geri dönüşü olmayan hasarı yavaşlatsa da, altta yatan problemi tamamen ortadan kaldırmazlar. Son yıllarda, hasarı önlemeye ve tedaviye yönelik tıbbi ve cerrahi yaklaşımların yanısıra hücresel tedaviler giderek önem kazanmaktadır. Mezenkimal kök hücreler (MKH), çeşitli protokoller kullanılarak in vitro koşullarda kardiyomiyositlere kolayca farklılaşabilir. Bununla birlikte, bu protokollerde kullanılan ajanların hücreler proliferasyonu üzerinde bazı olumsuz etkilere sahip olduğu bildirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada kullanılan insan MKH'leri ticari olarak elde edildi. MKH'lerin kardiyomiyojenik farklılaşması, 10 µM azasitidin ile indüklendi. İlk olarak, azasitidin ve eksenatidin (10-250 nM) hücre canlılığı ve MKH'lerin proliferasyonu üzerindeki etkileri sitotoksisite deneyi ile analiz edildi. Daha sonra MKH'ler, farklılaşma prosedürü için 4 hafta boyunca azasitidin ve eksenatid ile inkübe edildi. Çalışma grupları, kontrol (DMEM), azasitidin (10 µM), eksenatid (100 nM) ve azasitidin (10 µM) + eksenatid (100 nM) şeklinde oluşturuldu. MKH'lerin morfolojik değişiklikleri 4 hafta boyunca izlendi. Daha sonra cTnI, GATA4 ve MYH7 gibi kardiyomiyojenik farklılaşma belirteçlerinin ekspresyonları immünohistokimya ile değerlendirildi. Ayrıca, hücre kültürlerindeki cTnI düzeyleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. Veriler ortalama ± standart ortalama hatası olarak ifade edildi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve post-hoc test ile değerlendirildi. Bulgular: MKH’lere azasitidin uygulamasının hücre canlılığını kontrol grubuna kıyasla (%54.4) anlamlı ölçüde azaltırken, azasitidin + eksenatid ile hücre ölümünün doza bağımlı bir şekilde azaldığı görüldü. Faz kontrast mikroskobu ile yapılan incelemede azasitidin ve eksenatid uygulaması yapılan kültürlerde kardiyomiyojenik farklılaşma ile uyumlu morfolojik değişiklikler gözlendi. Kardiyomiyojenik belirteçlerin immünohistokimyasal analizi, azasitidin ve eksenatid ile muamele hücrelerde cTnI, GATA4 ve MYH7 ekspresyonunda önemli bir artış olduğunu ortaya koydu. Ayrıca, azasitidin ve eksenatid ile ayrı ayrı ve birlikte muamele edilmiş kültürlerde cTnI seviyeleri, kontrole kıyasla daha yüksek bulundu (p<0.005 ve p<0.0005). Sonuç: Sonuç olarak, bu çalışmanın bulguları, GLP-1 reseptör agonisti eksenatidin, azasitidinin neden olduğu hücre hasarını azaltarak ve hücre canlılığının devamını sağlayarak, insan MKH’lerinin kardiyomiyojenik farklılaşması üzerinde faydalı olabileceğini düşündürmektedir.