Tavşanda metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA)ile oluşturulmuş deneysel menenjit modelinde vankomisin+rifampisin, teikoplanin+rifampisin ve seftarolin+ rifampisin kombinasyonlarının bakteriyolojik etkinliklerinin karşılaştırılması
Proje no. 20680 · Durum: Kapanmış · 2019
Özet
Amaç: Bu çalışmada tavşanda metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) ile oluşturulmuş deneysel menenjit modelinde seftarolin-rifampisin (SR) ve vankomisin-rifampisin (VR) kombinasyon tedavilerinin antibakteriyel etkinliklerinin karşılaştırılması amaçlandı. Tavşanların beyin dokuları enflamasyon ve apoptoz açısından histopatolojik olarak karşılaştırıldı. Yöntem: Standart MRSA kökeni (ATCC 43300) kökeninin Yeni Zelanda türü tavşanların sisterna magnaları içine doğrudan inokülasyonu ile menenjit oluşturuldu. Menenjit gelişmesi için 28 saat beklendi. Tavşanlar kontrol (K), SR ve VR olmak üzere üç kola ayrıldı. VR grubuna vankomisin + rifampisin, SR grubuna seftarolin ve yine aynı dozda ve sıklıkta rifampisin verildi. Enkübasyon süresinin ardından sıfırıncı ve 24. saatlerde alınan BOS örneklerinden kantitatif kültür yapıldı. Deney sonunda ötenazi uygulanan hayvanların beyinlerinin tamamı hızlıca çıkarıldı, enflamasyon ve apoptoz açısından histopatolojik olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Tedavi başlangıcında BOS’taki bakteri sayısı ortalamaları açısından üç grup arasında anlamlı fark saptanmadı (p:0.506). Tedavi sonunda BOS’taki bakteri miktarındaki azalma düzeyleri karşılaştırıldığında her iki tedavi kolunda da kontrol grubuna göre anlamlı azalma vardı (K: +3,054±3.817 kob/ml, SR: -4.411±0.832 kob/ml, VR: -3,185±3.126 kob/ml, p: 0.034). Buna karşın tedavi grupları arasında anlamlı fark saptanmadı (p: 0,541). Üç grup arasında tedavi sonu mortalite açısından anlamlı fark yoktu (p:0.288). Tedavi gruplarında nöronal apoptoz oranı kontrol grubundan anlamlı olarak daha az olsa da bu açıdan tedavi grupları arasında istatistiksel bir fark yoktu (sırasıyla p<0,001, p: 1). Histopatolojik inceleme ile enflamasyon varlığı açısından gruplar kendi aralarında karşılaştırıldığında SR grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha az oranda enflamasyon olduğu görüldü (p: 0,032), buna karşın kontrol grubu ile VR ve VR ile SR grubu karşılaştırmalarında anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuç: İncelenen değişkenlerden BOS’ta SR kolunda tam yanıt alınan tavşan sayısı daha fazla ve enflamasyon daha az olmakla birlikte diğer parametrelerde anlamlı fark yoktu. SR kombinasyonu MRSA menenjiti tedavisinde en az VR kombinasyonu kadar etkili bulunmuştur.