Long-term Dental Anomalies After Pediatric Cancer Treatment in Children
Makaleler > Tam Makale · 2018
Yazarlar: Gülser Kılınç, Gülçin Bulut, Fahinur ERTUĞRUL, Hale Ören, Bengü Demirağ, Ayşe Demiral, Serap AKSOYLAR, Emine Serra Kamer, Hülya Ellidokuz, Nur Olgun
Turkish Journal of Hematology, Uluslararası, Wos, 2018
Özet
Objective: The aim of this study is to determine the frequency of dental anomalies (DAs) (microdontia, hypodontia, hyperdontia, enamel defect, root malformation) in pediatric cancer patients at the ages <5 years and between 5 and 7 years, and understand their relationship with the received therapy. Materials and Methods:Pediatric patients who were diagnosed with cancer and treated before the age of 7 years were investigated in a case-control design.The study included 93 pediatric patients whose ages at diagnosis were between 9 months and 7 years and whose treatments were completed before 5-8 years.Group A consisted of patients in the age range of 9 months to 4 years and Group B consisted of patients in the age range of 5-7 years.Seventy-two siblings with compatible dental age ranges were included in the control group.For both groups, intraoral examinations were performed and panoramic radiographs were taken.Results: Among the 93 pediatric patients, the mean age was 9.54±1.25 (range: 8-13 years) and 48 (51.6%) patients were male.The most common diagnosis was hematologic malignancy with a rate of 65.5%.At least one DA was detected in 7 (9.7%)individuals of the control group and in 78 (83.9%) of the patient group.While the patients in the study group had all kinds of DAs, those in the control group had only enamel defects.The rates of microdontia (p=0.077) and hypodontia (p=0.058) were detected to be significantly higher in Group A than in Group B. Root malformation was more common in patients receiving chemotherapy and radiotherapy than in those receiving only chemotherapy (p=0.006).Amaç: Çalışmanın amacı <5 ve 5-7 yaş arası kanser tanısı alıp tedavi görmüş hastalarda diş anomalileri (DA) (mikrodonti, hipodonti, hiperdonti, mine kusuru, kök şekil bozukluğu) sıklığını belirlemek ve alınan tedavi ile ilişkini saptamaktır.Gereç ve Yöntemler: Kanser tanısı alıp 7 yaş öncesi tedavi görmüş çocuk hastalar olgu kontrol yöntemiyle araştırıldı.Kanser tedavisinin üzerinden en az 5-8 yıl geçmiş, tanı yaşı 9 ay ile 7 yıl arasında değişen, 93 hasta çalışmaya dahil edildi.Grup A 9 ay-4 yaş arasındaki hastalardan, Grup B 5-7 yaş arasındaki hastalardan oluşuyordu.Kontrol grubu olarak hastaların yaş aralığı uygun 72 kardeşi alındı.Hasta ve kontrol grubunun ağız içi muayeneleri yapıldı ve panoramik radyografileri alındı.Bulgular: Doksan üç hastanın yaş ortalaması 9,54±1,25 (dağılım 8-13 yıl) ve 48'i (%51,6) erkekti.En sık rastlanan tanı, %65,5 oranında hematolojik malignitelerdir.En az bir tane DA, hasta grubunun 78'inde (%83,9) ve kontrol grubunun 7'sinde (%9,7) saptandı.Çalışma grubundaki hastalarda her çeşit DA görülürken, kontrol grubunda sadece mine kusuru vardı.Grup A'da mikrodonti (p=0,077), hipodonti (p=0,058) oranlarının, Grup B'ye göre daha yüksek olduğu saptandı.Kök şekil bozukluğu kemoterapi ve radyoterapi alan hastalarda sadece kemoterapi alanlara göre daha fazla görüldü (p=0,006).