Decaying Earth, Dissolving Bodies: Toxic Landscapes in Phillip K. Dick’s Do Androids Dream of Electric Sheep? and Walter M. Miller’s A Canticle for Leibowitz
Book chapter > Chapter Research Book · 2020
Authors: Züleyha ÇETİNER ÖKTEM
Posthumanism in Literature, Chapter Research Book, TP London, Other, International, 2020, pp 105-124, England, Newcastle upon Tyne
Summary
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align: justify;line-height:150%"><span lang="TR" style="font-size:12.0pt;line-height: 150%;font-family:"Times New Roman",serif">Bu makale, kıyamet sonrası bilim kurgu metinlerinde nükleer serpintinin sonucu olarak meydana gelen toksik manzaraları çeşitli posthümanizm(ler) açısından incelemiştir. Ele alınan Phillip K. Dick’in <i>Androidler Elektrikli Koyun Düşler mi? </i>ve Walter M. Miller’ın <i>Leibowitz için bir İlahi</i>’sinde gerçekleşen nükleer felaketlerin sebepleri hr ne kadar insanlar tarafından unutulmuş olsa da gerçekleşen nükleer serpintilerinin izleri hala sürülebilmektedir. Toksisite toprağa, suya, havaya yayıldığı gibi organik bedenlere de sirayet etmiş, bedenlerin bozumuna sebep olmuştur. İnsan ve insan olmayan öğelerin radyasyondan etkilenmesi ve çevrelerin toksikliği, zihinle bedenin erimesine, dünyanın çürümesine, erozyonuna uğramasına ve dönüşmesine neden olması bakımından ekolojik posthümanizm açısından da incelenmiştir. Her iki romanda da nükleer felaketin “yavaş şiddeti” yer alır arka planda. Phillip K. Dick’in romanında özellikle eril düzenin marjinde saydığı Iran ve Isidore karakterleri üzerinden teknolojiyle bütünleşik yaşamları anlatılmış, Miller’ın romanındaysa bedenlerdeki dönüşümler ve başkalaşımlar posthümanizmin çatısı altında ele alınmıştır.<o:p></o:p></span></p>