Çürüyen Dünya, Eriyen Bedenler: Phillip K. Dick’in Androidler Elektrikli Koyun Düşler mi? ve Walter M. Miller’ın Leibowitz için bir İlahi’sinde Toksik Manzaralar
Kitapta bölümler > Araştırma Kitabı · 2020
Yazarlar: Züleyha ÇETİNER ÖKTEM
Edebiyatta Posthümanizm, Araştırma Kitabı, TP London, Diğer, Uluslararası, 2020, ss 105-124, İngiltere, Newcastle upon Tyne
Özet
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align: justify;line-height:150%"><span lang="TR" style="font-size:12.0pt;line-height: 150%;font-family:"Times New Roman",serif">Bu makale, kıyamet sonrası bilim kurgu metinlerinde nükleer serpintinin sonucu olarak meydana gelen toksik manzaraları çeşitli posthümanizm(ler) açısından incelemiştir. Ele alınan Phillip K. Dick’in <i>Androidler Elektrikli Koyun Düşler mi? </i>ve Walter M. Miller’ın <i>Leibowitz için bir İlahi</i>’sinde gerçekleşen nükleer felaketlerin sebepleri hr ne kadar insanlar tarafından unutulmuş olsa da gerçekleşen nükleer serpintilerinin izleri hala sürülebilmektedir. Toksisite toprağa, suya, havaya yayıldığı gibi organik bedenlere de sirayet etmiş, bedenlerin bozumuna sebep olmuştur. İnsan ve insan olmayan öğelerin radyasyondan etkilenmesi ve çevrelerin toksikliği, zihinle bedenin erimesine, dünyanın çürümesine, erozyonuna uğramasına ve dönüşmesine neden olması bakımından ekolojik posthümanizm açısından da incelenmiştir. Her iki romanda da nükleer felaketin “yavaş şiddeti” yer alır arka planda. Phillip K. Dick’in romanında özellikle eril düzenin marjinde saydığı Iran ve Isidore karakterleri üzerinden teknolojiyle bütünleşik yaşamları anlatılmış, Miller’ın romanındaysa bedenlerdeki dönüşümler ve başkalaşımlar posthümanizmin çatısı altında ele alınmıştır.<o:p></o:p></span></p>