Malignite tanılı opere edilmiş ikinci primer akciğer kanserli hastaların uzun dönem sağkalımını etkileyen faktörlerin analizi
Makaleler > Tam Makale · 2015
Yazarlar: Ayşe Gül ERGÖNÜL, Ali ÖZDİL, Tevfik İlker AKÇAM, Kutsal Turhan, Alpaslan ÇAKAN, Ufuk ÇAĞIRICI
Ege Tıp Dergisi, Uluslararası, 2015, cilt 54, ss 177-181
DOI: 10.19161/etd.344157
Özet
Amaç: Yaşam süresi uzadıkça multipl kanser görülme sıklığı giderek artmaktadır. Bundan dolayı birçok maligniteli hastada ikinci bir primer kanser ortaya çıkma ihtimali bulunmaktadır. Bu çalışmada, öncesinde başka bir malignite tanısı bulunan primer akciğer kanserli hastalar değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde Ocak 2007 ile Haziran 2013 arasında öncesinde başka bir malignite tanısı bulunan ve buna ilave olarak primer akciğer kanseri nedeniyle opere edilen 45 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastalar 37 (%82.2) erkek, 8 (%17.8) kadından oluşmaktaydı. İlk primer tanı grupları değerlendirildiğinde, 14 (%31.1) hastada ürogenital sistem malignitesi, 10 (%22.2) hastada respiratuar sistem, 6 (%13.3) hastada hematolojik malignite, 6 hastada (%13.3) endokrin organ malignitesi, 5 (%11.2)'inde gastrointestinal sistem ve 4 (%8.9) hastada deriye ait malignite varlığı mevcuttu. İlk primer tanı grupları ile uzun dönem sağkalım analizi yapıldığında, gastrointestinal sistem malignitesi bulunan hastalarda sağkalımın istatistiksel olarak daha düşük olduğu görüldü (p=0.028). Yine akciğer operasyonu sonrasında kemoterapi alan hasta grubunda uzun dönem sağkalım daha kısaydı (p=0.016). Sonuç: Kanserde erken tanının prognoza olumlu etkisi düşünüldüğünde maligniteli olgularda primer bir akciğer kanseri gelişme riski her zaman akılda tutularak, bu olguların takibinde daha dikkatli olunmalıdır. Özellikle akciğer kanseri operasyonu sonrası çift primerli bu hastalara kemoterapi uygulanması konusunda çok dikkatli olunmasını öneriyoruz.