Electrocardiography Knowledge Levels of Pediatric Physician Residents and Interns and the Influencing Factors
Makaleler > Tam Makale · 2015
Yazarlar: Gülhadiye AVCU, Reşit Ertürk LEVENT
The Journal of Pediatric Research, Diğer Kurumların Hakemli Dergileri, Uluslararası, Scopus, 2015, cilt 2, ss 218-222
DOI: 10.4274/jpr.97268
Özet
Öz Amaç: Elektrokardiyografi (EKG) kardiyovasküler hastalıkları belirlemede en sık kullanılan yöntemdir.Bu çalışmanın amacı pediatri asistanları ile intörnlerin EKG bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi ve EKG eğitiminin tıp eğitimi süresince ne sıklıkta verilmesi gerektiğini saptamaktır.Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma 2009-2010 eğitim yılı içinde Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Hastanesi'nde gerçekleştirildi.Yimi dört pediatri asistanı ve 35 intörn dahil edildi.Her iki gruba da 20 EKG örneğinden oluşan test sunuldu.Bu ön değerlendirmeden sonra, her iki gruba da pediyatrik kardiyoloji bölümünden bir öğretim elemanı tarafından elektrokardiyografi eğitimi verildi.Aynı test eğitimden sonra, birinci ay ve birinci yılın sonunda katılımcılara sunuldu.Bulgular: Asistanların 16'sı (%69,5) kadın, 7'si (%30,5) erkek idi.Asistanların 17'si (%73,9) Türkiye vatandaşı idi, 6'sı (%26,1) yabancı uyruklu idi.Asistanların 3'ü (%13) 1. yıl, 8'i (%34,7) 2. yıl, 6'sı (%26) 3. yıl, 6'sı (%26) 4. yıl asistanı idi.Her iki grupta da toplam bulguları bilme oranı beklenenden daha düşüktü.En sık tanınan EKG örneği, normal EKG ve sinüs taşikardisi idi.Solunumsal aritmi ve supraventriküler taşikardi en sık yanlış yorumlanan EKG örnekleri idi.Sonuç: Tıp eğitimi ve uzmanlık eğitimi süresince EKG eğitimine ayrılan süre arttırılmalı, EKG'nin doğru yorumlanabilmesi için klinik uygulamalar yanında EKG eğitiminde farklı metotların denenmesi faydalı olacaktır.Anahtar Kelimeler: