Şiddetli egzersiz alanının üst sınırını belirlemede kullanılan yöntemlerin başarısının toplam enerji tüketimine halen daha büyük bir aerobik katkı sağlayabilen (%50+) en yüksek egzersiz şiddetine göre değerlendirilmesi
Bildiriler > Özet Bildiri · 2022
Yazarlar: Arda PEKER, HAKAN AS, ERKUTAY KAYA, Görkem Aybars BALCI, Özgür ÖZKAYA
20. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, Türkiye, Antalya, Uluslararası, Sözlü Sunum, Özet Bildiri, 2022-2022, cilt 1, ss 286-287
Özet
<p><strong>Giriş ve Amaç:</strong> Şiddetli egzersiz alanının üst sınırının belirlenmesinde yaygın olarak kullanılan iki farklı yöntem bulunmaktadır. Hill ve arkadaşları (2002) bu sınırı belirleyebilmek için sabit yüklü tüketici egzersizlerde maksimal O2 kullanımına (VO2maks) ulaşma ve tükenme zamanlarına ait hiperbolik ilişkiye dayalı bir yöntem (IHİLL) öne sürmüşlerdir. Caputo ve arkadaşları (2008) ise şiddetli egzersizlere VO2 yanıtlarının tipik ölçüm hatasına dayalı bir yöntem (ICAPT) geliştirmişlerdir. Ancak yaygın literatüre göre; şiddetli egzersiz alanının üst sınırı, toplam enerji tüketiminde halen daha büyük bir aerobik katkı sağlanabilen (%50+) en yüksek egzersiz yoğunluğuyla yakından ilişkilidir. Fakat hiçbir çalışmada, aerobik enerji katkısının dominant olabildiği en yüksek egzersiz şiddeti belirlenerek, bu egzersiz şiddeti IHİLL ve ICAPT’la kıyaslanmamıştır. Bu çalışmanın amacı; IHİLL ve ICAPT değerlerini aerobik katkının halen daha baskın olabildiği en yüksek egzersiz şiddetiyle kıyaslamaktır. <strong>Yöntem: </strong>Çalışma fiziksel olarak aktif 10 erkek katılımcıyla gerçekleştirildi. Katılımcılar öncelikle VO2maks düzeylerinin belirlenmesi için kademeli egzersiz testlerine tabi tutuldular. Devamında, farklı günlerde sabit yüklü tüketici testler uygulandı. Bu testlere anaerobik enerji katkısının dominant olduğu ilk egzersiz şiddeti belirlenene kadar devam edildi. Testler sırasındaki oksidatif, glikolitik ve fosfolitik katkı oranları sırasıyla, egzersizlere ait VO2 yanıtları, kan laktatı yanıtları ve toparlanma VO2’si bileşeni kullanılarak belirlendi. Bu çalışmada, “aerobik enerji katkısının baskın olabildiği en yüksek egzersiz şiddeti (%50+)” aerobik limit güç (ALG) olarak kaydedildi. IHİLL, iki parametreli hiperbolik güç-tükenme zamanı ilişkisi kullanılarak tahmin edilirken, ICAPT ise dört tüketici egzersizlerden elde edilen en yüksek VO2 ortalamalarının tipik ölçüm hatası farkına dayalı olarak belirlendi. IHİLL ve ICAPT değerlerinin ALG’yi tahmin etme başarısı geçerlilik analizleriyle sınandı. <strong>Bulgular: </strong>ALG ile ICAPT arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunurken (391±66,9 W’a kıyasla 344±64,3 W; p<0,05), ALG ve IHİLL’in benzer egzersiz şiddetlerine karşılık geldiği gösterildi (389±69,2 W; p=0,129; r>0,99; ES: 0,53; TES: 4,56 W; Bias: -2,6 W; LoA: -12,3 W’dan 7,06 W’a). <strong>Sonuç:</strong> Bu çalışma IHİLL ve ICAPT’ın başarısının %50+ aerobik katkı sağlanabilen en yüksek egzersiz şiddetine dayalı olarak sınandığı ilk çalışmadır. Elde edilen bulgulara göre; IHİLL’in tahmin ettiği şiddetli egzersiz alanı üst sınırının ICAPT’ın oldukça üzerinde bir egzersiz şiddetini verdiği ancak ALG ile çok daha yakından ilişkili olduğu gösterilmiştir.</p>