TÜRKLERDE SINIFDIŞI EĞİTİMİN TARİHSEL GELİŞİMİ VE KÖY ENSTİTÜLERİNDEKİ UYGULAMALAR
Makaleler > Tam Makale · 2022
Yazarlar: Saadet TEKİN, Hülya GÖLGESİZ
Journal of History School, Uluslararası, 2022, cilt LX, ss 3217-3236
DOI: 10.29228/joh.58040
Özet
Öğrencilere aktif, anlamlı ve hayatın içinde öğrenme ve gelişme olanakları sağlayan sınıfdışı eğitimin önemi geçen yüzyılın başlarından itibaren savunulmuştur.Bu çalışmanın amacı günümüz eğitim anlayışında sınıfdışı eğitim olarak adlandırılan tekniklerin, tarihsel süreçte Türk eğitim sisteminde nasıl kullanıldığının ve bu tekniklerin köy enstitülerinde nasıl uygulandığının incelenmesidir.Araştırma kapsamında Türk eğitim tarihi ve köy enstitüleri literatürü taranmış, ayrıca köy enstitülerinin programları sınıf dışı eğitim uygulamaları açısından incelenmiştir.Araştırmanın bulgularına göre konargöçer bir yaşam tarzı benimsemiş olan eski Türklerde eğitim de bu yaşam tarzına göre şekillenmiş ve yaparak yaşayarak öğrenme esas alınmıştır.XIII.yüzyılda etkili bir kurum olan Ahilik teşkilatının Türklerde sınıfdışı öğrenme açısından önemli bir örnek oluşturduğu görülmektedir.Osmanlı'da da özellikle II.Meşrutiyet döneminde sınıf dışı eğitime yönelik uygulamaları görüyoruz.Bazı eğitimciler sınıf dışı eğitime yönelik önemli teorik ve uygulamalı çalışmalar yapmışlardır.Özellikle bu dönemin öğretmen okullarının çağdaş eğitim standartlarını büyük ölçüde yakaladığı görülmektedir.Osmanlı Devleti'nin son döneminde sınıfdışı eğitime yönelik bu çabalar Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında da devam etmiş ve köy enstitülerinin kuruluşunda etkili olmuştur.Köy enstitülerinin programında yer alan teknik ve ziraat dersleri ile uygulamaları, kuruldukları bölgenin özelliklerine göre belirlenmiştir.Enstitülerde dersler sadece sınıf içinde ya da 1 Makale yazımı yazar etki oranı: 1.